روايه للكاتبه مريم نصار ٢
مريم حطت ايدها على ودنها وهى بتعيط وبتقول:لا مش ممكن..باسل بيحبنى..اه ومش هيسبنى عشان مراته.
ومسكت الموبايل عشان تتصل بيه وتسمع منه الكلام اللى بيطمتها.
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
عند باسل…بعد اللقاء الذى توا انهاه مع نيهال..دخل ياخد شاور..ونيهال كانت نايمه على السرير والموبايل بتاع باسل رن وكان جمبها ف ردت بصوت ناعس.
نيهال:الو.
مريم لما سمعت صوتها اتجمدت مكانها وتسارعت نبضات قلبها.
نيهال:الوو.
مريم بهذيان:ااالو.
نيهال:ايوه مين معايا؟؟
مريم:ب ب..باسل موجود؟؟
نيهال:مين حضرتك.
مريم:انا…انا مريم.
نيهال:مريم..مر..اااااه هو انتى مراته؟؟
مريم:ايوه.
نيهال:امممم..باسل مش فاضى دلوقتى ابقى اتصلى بعدين… وقفلت السكه فى وشها وقفلت الموبايل خالص.
اما مريم لما سمعت منها الكلام ده انتابها خوف لا رعب ان ممكن كلام ناهد يحصل وباسل يسبها..خصوصا لما اتكلمت ومردش عليها ومرضيش يكلمها..ونوعا ما حست بمصدقية كلام ناهد.
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
اما فارس ويارا طلعو فى نزهه مع بعضهم..فارس اخدها فى مكانه المفضل بس لما وصلو المكان قبل ما يارا تشوفه كان حاطط ايده على عنيها عشان كان عملها مفاجاه.
يارا:خلاص يافارس ولا ايه؟؟
فارس:لالا استنى.
ووقفها فى حته معينه وشال ايده من على عينها وقالها:يلا فتحى.
لتنظر يارا على مكان اشبه باماكن عالم الاحلام والخيال..المكان كان عباره عن جنينه كبيره مليانه بالورود بكل انواعها وفى وسطها دايره خاليه من الحشائش اللى بتبقى موجوده فى ارض الجنينه وهما واقفين جوا الدايره دى.
وقدامها كان فى حاجه اشبه بالبحيره وجواها شموع طايفه على وش المايه وبلونات.
يارا بصت للمكان بذهول ممزوج باعجاب.
يارا وهى بتبص للمكان:الله يافارس..ايه المكان التحفه ده.
فارس:المكان ده خلوتى السريه..كل م ببقى مضايق باجى هنا وبرده لما ببقى فرحان كمان باجى هنا..بس النهارده بقى انا ظبته زى م انتى شايفه كده عشان المفاجاه تكمل.
يارا:يعنى هى دى المفاجاه؟؟
فارس بابتسامه:لسه حاجه ناقصه.
يارا:هى ايه؟؟
فارس طلع من جيب بدلته علبه مجوهرات صغيره وفتحها وكان جواها اسوره الماز ذوقها رفيع وجميل جدا..ومسك ايد يارا ولبسهالها وباس ايدها.
