روايه للكاتبه مريم نصار ٤
يارا بدموع:فارس فى المستشفى وانا معاه.
طارق بخضه:ايه..فى المستشفى ليه؟؟حصله ايه؟؟
يارا:فى عربيه خبطته الصبح قدام النادى.
طارق:انتو فى مستشفى ايه؟؟
يارا:مستشفى ال………
طارق:طيب انا جاى حالا.
وقفل معاها..وكان قاعد معاه عادل ومصطفى وكمال.
كمال:ايه ياطارق مين اللى فى المستشفى؟؟
طارق:فارس.
كمال:ايه..ايه اللى حصله؟؟
طارق:مش عارف اللى رد عليا يارا وقالتلى خبطته عربيه الصبح قدام النادى انا هروحله.
كمال:استنى هنيجى معاك.
وقامو كلهم وراحو المستشفى.
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
اما عند يارا لما قفلت فاق فارس وهو بيتئاوه.
يارا بلهفه:فارس..فارس انت كويس؟؟
فارس بتعب:يارا..انتى هنا ياحبيبتى.
يارا بدموع:اه..اه هنا معاك.
فارس:يارا ابوس ايدك متسبنيش..انا مليش غيرك.
يارا مسكت ايده وقالت ببكاء:مش هاسيبك يافارس..مش هاسيبك.
فارس:يايارا والله انا رجعت كل حاجه سرقتها من الناس بس لسا فاضل مبلغ كبير شويه لما اطلع من هنا هرجعه ومش هعمل كده تانى.
يارا:طب كفايه كلام استريح انت دلوقتى.
وهنا الباب اتفتح..ودخلو صحابه.
طارق بلهفه:فارس مالك ياخويا ايه اللى حصلك؟؟
فارس:متقلقش ياطارق..دى حادثه بسيطه.
كمال:حمدله على سلامتك يافارس.
فارس:الله يسلمك ياكمال.
مصطفى:خضيتنا عليك والله..قولى بس مين اللى عملها فيك وانا اروح اجبهولك من قفاه.
فارس:هههههههههه ليه ياعم الشرانى الطيب احسن..وبعدين انا بقيت تمام.
عادل بص على يارا واستغرب انها لسا معاه رغم انها عرفت حقيقته..وعرف انها فعلا بتحبه ففكر فى خطه تانيه.
عادل:فارس..حمدلله على السلامه ياغالى كده تخضنا عليك.
فارس بعتاب:الله يسلمك ياعادل..وشكرا لمحبتك ياصديقى.
طارق:بقولكو ايه احنا مش عيال بقى عشان تفضلو زعلانين من بعض كده دى عشرة سنين ده احنا اخوات ياض انت وهو.
فارس:طبعا اخوات..وانا عارف كده قوله هو.
طارق:يلا ياض ياعادل روح احض.ن فارس وبوس على راسه.
عادل بشر من جواه:والله لاوريك يافارس.
عكس اللى قدامهم كلهم عامل انه طيب وبيحبه ورح ح.ضنه.
وهنا الكل خد باله من يارا.
كلهم:ازيك ياانسه.
يارا بابتسامه:الحمدلله.
طارق:احنا متشكرين اوى انك خدتى بالك من فارس.
يارا:لا شكر على واجب..طيب يافارس انا اطمنت عليك مع اصدقائك هروح دلوقتى وهاجيلك بكره.
